Super Mario Galaxy 2 is, hoe kan het ook anders, de opvolger van Super Mario Galaxy. En Super Mario Galaxy kreeg hier op Dpad van Victor een 98! Kan zijn opvolger ooit deze score nog verbeteren of is het jammer genoeg niet vernieuwend genoeg om dit nog maar zelfs te evenaren?

Het saaie begin
Je begint met een side-scrolling tutorial. Zoals je New Super Mario Bros. Wii speelt, maar dan met mooiere beelden. Zo leer je de basics. Maar een Mario-spel zou geen Mario-spel zijn als niet meteen prinses Peach door Bowser ontvoert wordt. Zo ook hier, maar dan door een gigantisch grote Bowser. Nu moet jij ze weer achterna om ze te gaan zoeken! Zo ga je naar de eerste galaxy, Sky Station Galaxy, die ik persoonlijk nogal saai vond. Dit leek wel gewoon deel 1! En ook de volgende galaxy’s, waar ik Yoshi ontmoette en een drilboor in mijn handen kreeg, vond ik niet zo vermakelijk, ook al was er genoeg vernieuwing. Wat een saai begin! Maar gelukkig kwam daar snel verandering in!

Fluffy Bluff Galaxy!

Yoshi, nadat 'ie een blauwe bes heeft gegeten.

Dat was een verademing! In Fluffy Bluff Galaxy krijg je je wolkenpakje! Cloud Suit zorgt ervoor dat je drie wolkjes onder  je kan toveren. Een zwaai met je Wii-mote en daar plopt een wolkje onder je uit. Leuk dat dat is! Voordat ik begon met het zoeken naar een ster heb ik eerst een paar geheime plekjes opgezocht en wat gespeeld met dat grappige pakje. Je kunt wel horen dat dit mijn favoriete vernieuwing is maar niet de enige! Zoals ik al eerder zei is er nu Yoshi. Yoshi kan wat Yoshi altijd al kon, maar kan nu ook zijn eigen power-ups pakken. Zoals een blauwe vrucht, waardoor je omhoog zweeft, een gele bes waardoor je stukken land ziet die je zonder die bes niet ziet en een rode peper, waardoor Yoshi ineens een stuk harder rent en zo ook tegen verticale objecten kan rennen. Mario zelf heeft ook 2 nieuwe power-ups. De al eerder genoemde Cloud Suit en de Rock Suit waardoor je verandert in een grote ronde blok stenen, waardoor je sprekend op de pokémon Golem lijkt. Verder keren ook de Bee-, Star-, Boo-, Spring- en Flower Mario terug.

Maar verbeterd?

Het leuke HUB-systeem!

Maar is SMG2 nu ook verbeterd? Ja! Een minpunt uit het vorige deel was het saaie HUB-systeem, zodat je lang bezig was met naar een level toe gaan. Dat is flink verbeterd omdat er nu een systeem á la New Super Mario Bros. Wii in zit. Jammer is dan natuurlijk dat je niet meer lekker rond kunt springen of naar die postbode gaan. Maar dat kan nog wel! Je kunt namelijk op je eigen faceship ( spaceship in de vorm van Mario’s hoofd ) rondlopen en het leuke van dat ding is, is dat het ook nog eens leuker wordt, hoe verder je bent in het spel. Zo komt er na een tijdje de postbode, die nu wat meer doet dan brieven met 1-ups geven, een bankier en nog veel meer, waardoor het ding echt de moeite waard is. Ook is de multiplayer leuker geworden, omdat de tweede speler wel wat meer kan doen, maar een echt coöp-spel is het nog niet. Maar dat moet ook niet, SMG2 is een solo-spel. Zelfs aan de moeilijkheidsgraad is wat gedaan, want SMG2 heeft flink wat levels die pittiger zijn dan zijn voorganger. Gelukkig voor de minder ervaren spelers onder ons is er nu hulp in drie vormen. De DVD die je erbij krijgt, die voor de echte beginners de controls nog eens goed uitlegd. De Tip Network, die je tips geeft bij moeilijke stukken. En de Cosmic Guide, vergelijkbaar met de Super Guide uit New Super Mario Bros. Wii, die het level voor jou zal halen. Wel krijg je dan maar een bronzen ster en geen gouden, die krijg je alleen als je het level zelf haalt.

De kleine details

Mario ziet het niet meer zitten met al die duistere klonen.

Maar er zijn nog veel meer kleine dingetjes die het spel zo mooi maakt. Zo zijn er ook nog komeet levels, waarin bijvoorbeeld Mario-klonen je nadoen en je zo het level moet raken, of eentje waarin je maar bepaalde tijd voor levels hebt. Ook zijn er natuurlijk nog de galaxy’s die je kunt krijgen door Luma’s ( de bevolking van de ruimte ) genoeg starbits of muntjes te geven. Zo krijg je nieuwe galaxy’s waar ze leuke dingen in hebben gedaan. Ik zal niet alles verklappen maar er is een galaxy bij waar op een ritme de blokken veranderen. Die geluiden komen uit je Wii-mote en zo’n details maken het een mooi geheel. Een ding wat echter weg had kunnen worden gelaten is het levenssysteem. Je hebt drie levenspunten. Wordt je geraakt, dan verlies je er een. Heb je er nul over, dan ga je dood, verlies je een leven en moet je overnieuw beginnen in dat level. Zo ook als je er vanaf valt. Je begint met vijf levens maar na drie werelden, waarin zo ongeveer 7 galaxy’s zitten, had ik er al 60. Dan hebben die levens eigenlijk geen nut meer en daarom zouden ze van mij eruit mogen worden gehaald. Maar dit is geen minpunt. Die levens horen bij Mario en nostalgisch gezien zijn ze dan ook wel weer leuk.

Het mooiste Wii-spel
Dat durf ik zonder twijfel te zeggen. Super Mario Galaxy 2 is het mooiste Wii-spel tot nu toe. De graphics zijn ongekend voor een Wii-spel, wat we ook al van zijn voorganger kenden. Ook de muziek is nu weer verzorgd door een orkest en die spelen wat af. Prachtige muziek kenmerkt vele galaxy’s. En ook het verschil in galaxy’s is prachtig. Elke galaxy is weer helemaal anders en elke galaxy brengt wel wat nieuws met zich mee. Speel je op het ene moment nog tussen het ijs, sta je het volgende moment Bullet Bills te ontwijken door op platformpjes te springen die in lava drijven. Ook lijkt Mario een nieuwe vriend te hebben gevonden in de vorm van een vogel: Fluzzard. Op deze vogel mag je enkele galaxy’s vliegen op een manier die lijkt op het rijden op een manta uit deel een. Dit is nog best leuk en zorgt voor de nodige afwisseling van het springen.

Nintendo doet het weer
Nintendo bewijst weer dat ze het kan. Opnieuw brengt ze een prachtig spel uit en laat de wereld zien wie toch wel echt de beste platformers maakt. Ze bewijst niet alleen dat ze de beste platformers maakt, ook bewijst ze hier dat ze een top-spel kan maken, dat hoort bij een van de beste spellen van deze generatie. Dit is het beste Wii-spel tot nu toe en ook zeker een van de beste spellen van deze generatie. Met kop en schouder steekt deze boven zijn voorganger uit en er bestaat dan ook maar een punt voor een spel van dit formaat. Voor de tweede keer in de geschiedenis van DPad is er een spel, dat de volle 100 punten verdient.